Patricia Gucci – „Od boya hotelowego do imperium luksusu”

„Pamiętaj, że jesteś Gucci – napominał mnie ojciec – Musisz być zawsze elegancka i szykowna”[1].

Tym razem po raz kolejny zawitamy do Włoch i poznamy kolejną po Ferrari firmę z tego kraju, która działa w segmencie dóbr luksusowych i sławi markę „Made in Italy”. Przeniesiemy się do Florencji w Toskanii, gdzie powstał założony w roku 1921 luksusowy dom mody Gucci założony przez Guccio Gucciego. Książka pt. „Gucci. W imię mojego ojca” (Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2017) napisana została przez Patricię Gucci, córkę Aldo Gucciego, który był synem i następcą Guccio na stanowisku prezesa firmy Gucci. Książka przedstawia historię firmy przede wszystkim z perspektywy ojca Patricii – Aldo Gucciego, który wprowadził firmę do największej globalnej potęgi, a następnie stał się świadkiem upadku klanu Guccich. Sama Patricia obecnie zajmuje się biznesem towarów luksusowych, a jej majątek jako głównej dziedziczki Aldo Gucciego mocno podupadł w ostatnich latach i jest trudny do oszacowania. Z pewnością jednak wynosi dziesiątki milionów dolarów (np. ostatnio wystawiła jedną ze swoich nieruchomości w Stanach Zjednoczonych na sprzedaż za 9 milionów USD). Przez wiele lat zasiadała w zarządzie firmy Gucci. Ważne jest, by nie mylić Patricii Gucci z Patrizią Reggiani (lub Patrizią Gucci jak się tytułuje), byłą żoną następcy Aldo Gucciego na stanowisku prezesa Gucci – Maurizio Gucciego (i czarną owcą rodu).

Jak boy hotelowy wszedł w świat luksusu

Lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte XIX wieku to wspaniały czas niebywałego rozwoju gospodarczego i wynalazków światowych. Właśnie wtedy powstawały takie innowacje jak film (bracia Lumière, 1895), elektryczność (Thomas Edison, 1879), telefon (Graham Bell, 1876), fonograf (Thomas Edison, 1877), czy niewiele później sterowce (Graf von Zeppelin, 1900), czy też samoloty (bracia Wright, 1903). Wzrost gospodarczy, wysokie zyski z inwestycji technologicznych dla Stanów Zjednoczonych sprawiały, że społeczeństwo stawało się bogatsze. Także w Europie 63-letnie panowanie Królowej Wiktorii (1837-1901) zapewniało stabilną i dobrą sytuację gospodarczą Imperium Brytyjskiego. Francja również czerpała ogromne zyski ze swoich kolonii. To wszystko powodowało, że ludzie coraz chętniej podróżowali po świecie i wydawali coraz więcej pieniędzy na pobyt w nowo powstających hotelach oraz luksusowych środkach transportu (jak np. Orient Express).

To właśnie wtedy zubożały sprzedawca kapeluszy słomkowych Guccio Gucci podjął decyzję, która miała zaważyć na całym życiu jego oraz następnych pokoleń. Po dorobieniu się pieniędzy na kopaniu węgla udał się do Londynu, gdzie zatrudnił się jako boy hotelowy w legendarnym hotelu The Savoy, który do dzisiaj jest synonimem najwyższego luksusu. Pracując w The Savoy, Guccio Gucci zauważył, jak wielkie pieniądze ludzie są w stanie wydać na wytwarzane rzemieślniczo torby i inne dodatki podróżne, które produkowały znane do dziś firmy jak Luis Vuitton, czy też William Asprey. Po kilku latach przeniósł się do firmy z branży luksusowej, która zarządzała między innymi Orient Expressem oraz restauracją Le Train Bleu w Paryżu, a następnie do luksusowego zakładu rzemieślniczego Francich we Włoszech. Po wielu latach zdecydował się zrezygnować z pracy dla innych i otworzył swój mały warsztat rzemieślniczy Guccich we Florencji, gdzie zaczął wytwarzać luksusowe torby podróżne. Guccio Gucci pozostał przez całe życie skromnym i prostym człowiekiem, który pozostał wierny profesji, która go ukształtowała – boya hotelowego (to właśnie boy hotelowy był pierwszym logiem firmy Gucci). Późniejsze pokolenia ukrywały to skromne pochodzenie firmy.

Firma rodzinna nie zawsze jest dobrym pomysłem

Książkę tę warto przeczytać, aby zobaczyć, że nie zawsze firma rodzinna jest dobrym pomysłem. Jeśli rodzina nie jest oparta na zdrowych relacjach, budowanie takiej firmy może przynieść więcej szkody niż pożytku. Warto tutaj dodać, że Patricia jest córką Aldo Gucciego, ale pochodzi ona z drugiego jego związku (Aldo Gucci podobnie jak Enzo Ferrari posiadał dwie żony na raz i dwie rodziny, które utrzymywał w tym samym czasie). Taka sytuacja bardzo źle wpłynęła na jej psychikę. Przez wiele lat musiała się ukrywać przed pierwszą rodziną ojca. Niejasne relacje źle wpłynęły na firmę, a także na zaangażowane w niej osoby, które dość często pozywały się w sądach.

Po śmierci Guccio Gucciego, a za panowania jego syna Aldo, w firmie rozpoczęła się nieustanna walka członków rodziny o władzę. Synowie Aldo Gucciego wraz z synami jego brata poprzez różnego rodzaju machinacje usunęli w końcu Aldo Gucciego ze stanowiska prezesa firmy, a nawet poprzez donosy do urzędów podatkowych doprowadzili do tego, że Aldo stracił niemalże cały majątek i w wieku 81 lat poszedł do więzienia! Jego następca Maurizio też nie zaznał wiele spokoju, gdyż jego żona Patrizia Reggiani zleciła jego zabójstwo, które wstrząsnęło światem mody. Mimo że nestorowie rodu Guccich chcieli, by firma została w rodzinie, synowie Aldo wraz z kuzynem Mauricio, sprzedali po kryjomu firmę funduszowi inwestycyjnemu z Bahrajnu za 120 milionów USD (grosze przy obecnej wartości firmy). Klątwa i złe relacje rodzinne nadal tkwią w rodzinie Guccich, gdyż ostatnio nawet sama autorka książki została pozwana przez swoją córkę.

Najwyższa jakość nie potrzebuje marketingu

Firmy takie jak Gucci czy Ferrari operujące na rynku towarów luksusowych starają się jak najmniej wykorzystywać marketing. Kiedy syn Aldo Gucciego został członkiem zarządu firmy i poszedł do ojca z prośbą o zwiększenie budżetu na marketing, ten go wyśmiał i powiedział, że jest to ostatnia rzecz, którą firma by zrobiła. Siłą firmy Gucci był marketing szeptany i zadowolenie aktualnych klientów, którzy rekomendowali produkty innym. Innym rodzajem promocji było łączenie marki ze sztuką i tworzenie wystaw takich jak Gucci Gallery, gdzie obok produktów firmy wystawiano wykwintne dzieła sztuki z całego świata. Dla firmy istotni byli znani klienci, tacy jak księżna Monako Grace Kelly, Rita Hayworth, czy też Jackie Kennedy, dlatego dostarczanie im wysokiej jakości produktów i ich satysfakcja były istotnym elementem budowania marki. Firma Gucci otwierała swoje salony jedynie w najlepszych miejscach w wielkich miastach (np. na 5th Avenue w Nowym Jorku), gdzie poprzez efektowną lokalizację budowała wizerunek firmy. Odrzucano też masowo jakiekolwiek działania mogące rozmywać siłę marki (jak np. obniżanie ceny, czy też tworzenie tańszych linii produktowych).

Podsumowanie

Rekomenduję książkę Patricii Gucii każdemu, kto interesuje się rynkiem towarów luksusowych a także tematem, jak to się stało, że Włochom udało się szybko przejść w Stanach Zjednoczonych drogę od ubogich imigrantów do producentów najwyższej klasy produktów luksusowych „Made in Italy”. Sama historia rodzinna Guccich jest wiecznie żywa, a w listopadzie 2021 wchodzi do polskich kin najnowszy film „Dom Gucci”. W filmie gra najlepsza obsada aktorska, a wśród nich m.in. Lady Gaga oraz Al Pacino, a pokazuje on relacje i zbrodnie w rodzinie imperium luksusu.

Materiały edukacyjne:
1. Polski zwiastun filmu „Dom Gucci” (2021, Metro-Goldwyn-Mayer):

2. Krótki wywiad z Patricią Gucci na temat zrecenzowanej powyżej książki:

3. Jedna z nieruchomości Patricii Gucci w programie „Secret Lives of Super Rich”


[1] P. Gucci, „Gucci. W imię mojego ojca”, Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2017, s. 241.

Udostępnij: